Okulsuz Toplum Podcast

Liverpool’da, rüzgârı hep biraz sert, sokakları kırmızı tuğla evlerle dolu bir mahalle düşünün. Orada yaşayan, 35 yaşında, evli ve iki çocuk babası bir taksi şoförü: adı Murat. Türkiye’den yıllar önce “para kazanmak” için gelmiş. Kafasında tek cümle: “Ne kadar çok çalışırsam, o kadar çok ederim.”

Günler geçtikçe şehir büyüyor ama Murat’ın içi daralıyor. Her vardiya sonrası aynı düşünce:“Bu kadar saat direksiyon salladım, hâlâ birikim yok. Başkaları nasıl ev alıyor, ben neden yapamıyorum?”Liverpool sokaklarınd...

Londra’da yaşayan, 28 yaşında Türk bir yazılımcı: adı Emre. Üniversiteyi bitirmiş, iyi maaşlı bir iş bulmuş, ama içten içe “Ben ne yapıyorum? Her gün metro, ofis, ekran; sonunda ne var?” diye soran biri.

Kasım sabahı, Londra’nın ağır, gri sisi. Emre Tottenham’dan Victoria line’a biniyor. Metroda herkes kulaklık takmış, ekranına gömülmüş, gözlerde aynı yorgunluk. O an, aklına Dördüncü Söz’deki şu fikir geliyor: “Sabah vakti gençliğe benzer; yeni bir sayfa, taze bir nefes.” Kendine soruyor: “Benim sabahım n...

Berlin, 1990. Duvar yeni yıkılmıştı ama şehir hâlâ ikiye bölünmüş gibiydi. Doğu’dan gelenler, Batı’nın parlak vitrinlerine yabancıydı; Batı’dakiler ise Doğu’dan gelenleri “öteki” gibi görüyordu. Bu kırılmanın tam ortasında, 27 yaşındaki Anja vardı.

Anja, Doğu Berlin’de büyümüş, sistemin içinde şekillenmişti. Babası bir Stasi subayıydı; annesi ise bir ilkokul öğretmeni. Duvar yıkıldığında, Anja’nın dünyası da yıkıldı. Babası görevden alındı, annesi depresyona girdi. Anja ise, kimliğini yitirmiş gibiydi. Üniversite diploması Batı’da...

O gün, odanın içi sessizdi. Ahmet, yıllarca üzerinde çalıştığı kitaplarını raflara dizerken başını kaldırdı.Gökyüzünden sızan ışık, pencereden değil, sanki yukarıdan, görünmez bir tavanın çatlaklarından süzülüyordu.

Birden fark etti: Ne zaman yukarıya adım atmak istese, başını sert bir şeye vuruyordu. Görünmeyen ama varlığıyla can yakan bir şey…Bir cam tavan.

I

Ahmet, yıllarca öğretmenlik yapmıştı.Öğrencilerine yalnızca matematik değil, dürüstlüğü, çalışkanlığı, insan sevgisini de öğretmişti.Bir gün, bütün gayretl...

Kayıp zaman tablosu

New York’un gökdelenleri arasında, bir adamın hikayesi kaybolmuştu. Adı, Jack’ti. 30’lu yaşlarında, başarılı bir işadamıydı. Her şeyin en iyisine sahip olmak için, her şeyi yapmaya hazırdı. Ancak, bir gün, her şey değişti.

Jack, işyerinde bir kalp krizi geçirdi. Hastanede, ölümün eşiğindeyken, bir ses duydu. “Jack, neyi kaybetmekten korkuyorsun?” diyordu ses. Jack, gözlerini açtı ve karşısında, Marcus Aurelius’un sözlerini gördü. “Dünyada aslında hiçbir şey sana ait değilken, neyi kaybetmekte...

Açılış – Kül Rengi Bir Sabah

DIŞ – ANADOLU’NUN KÜÇÜK BİR ŞEHRİ – GÜN DOĞUMU

Güneş, tıpkı çekingen bir çocuk gibi ufuk çizgisinden yavaşça yükselir. Havanın keskin soğuğu, sokakların bomboş oluşu ve evlerin perdelerinin arkasında gizlenen endişeli yüzler… Hepsi, şehirde olan bitenleri anlatmadan anlatır gibidir.

Kameranın yavaşça döndüğü bir sokakta, eski bir okul binasının kapısında zincir vardır. Kapıdaki tabela yağmurdan solmuştur: “Işıklar Eğitim Merkezi”.

Kamera tabelanın üzerine yaklaşır.

V...

Gecenin karanlığı İstanbul’un üzerine çökerken, şehrin sokakları alışılmadık bir sessizlikle doluydu. O gece, rüzgâr bile normal esmiyordu; sanki bir şeylerin kırılacağını biliyor, sessizliğini saygıyla koruyordu.

Şehrin orta yerindeki bir apartmanda, kırmızı bir mühür ağır ağır kapıya çakılırken içerideki genç kadın, altı aylık bebeğini uyandırmamaya çalışarak gözyaşlarını sessizce sildi.Kocası, kapının önünde polislerle konuşmaya çalışıyordu ama onun sesi bile kendisine yabancı geliyordu; kelimeler ağzından dökülürken içi boşalıyordu sanki.

Mahallenin meraklı gö...

Adı “Umuda Yolculuk” olan büyük bir feribot, Akdeniz’in sıcak - soğuk sularını her zaman sakin bir zarafetle yarardı. İçinde farklı kültürlerden, farklı yaşlardan, farklı hayallerden insanlar vardı. Kimi öğrenciydi, kimi öğretmen, kimi iş insanı, kimi yol yordam bilmeyen bir genç. Fakat hepsinin ortak bir yanı vardı: iyilikle, eğitimle, merhametle yol alan bir hareketin yolcuları olmaları. Birbirlerine destek olur, limanlara uğradıkça umut taşır, kitap dağıtır, gönüllü işler yapar, insanlara sıcaklık götürürlerdi.

Feribotun güvertesinde her zaman bir ışık yanar, bu ışık yolu...

1. SAHNE – Gecenin Sessizliği

Karanlık bir gecede İstanbul’un eski semtlerinden birinde küçük bir ev.Pencerenin önünde oturan yaşlı bir adam, Hoca Yusuf, Kur’an sayfalarını sessizce çevirir.Gözleri yorgun ama içi canlıdır.

Ayetin üzerinde durur:

“Nimetimi hatırlayın… Ahdimi yerine getirin… Benden korkun.”

Fısıldar:

“Rabbim, unuttuk galiba… Hem nimeti, hem de korkumuzu yanlış yerlere verdik.”

2. SAHNE – 2013’ten Hatıralar

Yusuf’un zihni yıllar öncesine gider.Camilerden yükselen ezan, öğrencilerin kahkahaları, dünyanın dört bir yanındaki okul...

Karakterler:

* Anlatıcı (Kadın sesi) — Zamanın ve vicdanın sesi

* Ahmet (Erkek, 50’lerinde) — Eski öğretmen, Hizmet hareketinden sürgün edilmiş, içsel bilge.

* Elif (Kadın, 20’lerinde) — Eski öğrencisi, yeni kuşağın sesi.

* Deniz (Ses efekti) — Sürekli fon sesi, zamanın ve hafızanın sembolü.

* Fırtına / Sessizlik — Duygusal geçişlerde kullanılan dramatik unsurlar.

🎙️ SAHNE 1 — “Yanan Gemi”

🎵 Fon: Dalgaların sesi, uzak bir martı çığlığı. Hafif rüzgâr uğultusu.

ANLATICI (yumuşak, melankolik ton):Bir zamanlar bir gemi vardı.Adı Hizmetia’...