زندگی تازه

ما با تفتیش کتب عهد عتیق، می‌توانیم ظهور عیسی مسیح را پیش از تولد و جسم گرديدن او ببینیم. در کتاب پیدایش فصل هجدهم، یکی از آن سه شخصی که به ملاقات ابراهیم آمدند، مسیح خداوند است.‏

مسیح بارها در عهد عتیق ظاهر شده است. ملکیصدق، نمونه‌ای از مسیح در عهد عتیق می‌باشد. ملکیصدق يعنی پادشاه عدالت و او کاهن خدای متعال بود. ملکیصدق ابراهيم را برکت داد و ابراهيم به او ده‌يک داد.‏

عیسی، مسیحِ عهد عتیق است، زیرا نبوت‌های انبیاء دربارۀ مرگ، دفن، قيام، صعود، بازگشت و پادشاهی مسیح، کاملا با مرگ، دفن، قیام، صعود و پیغام فرشتگان دربارۀ بازگشت و پادشاهی عیسی تطابق دارد.‏

با مطالعۀ دقیق نبوت‌های عهد عتیق دربارۀ قيام مسیح از مردگان و صعود او به آسمان و تطبیق آنها با زندگی عیسی در عهد جدید، متوجه می‌شویم که عیسی مسيح، همان پادشاه جلال، نجات‌دهندۀ آدميان است.‏

با بررسی نبوت‌های عهد عتیق درمورد چگونگی مرگ و دفن عيسی مسیح، می‌توانیم درک کنیم که نقشۀ خدا برای نجات انسان، در عهد جدید ازطريق زندگی و مرگ عیسی تحقق یافته است.‏

مطابق با نبوت‌های عهد عتیق، عیسی مسیح با مرگ خود بر صلیب، نجات را مهیا ساخت. هديۀ نجات تنها به‌وسیلۀ ایمان به مسیح و واقعيت مرگ و رستاخيز او حاصل می‌شود و این نجات ابدی می‌باشد.‏

عهد عتیق به ما می‌آموزد که عیسی مسیح چه خدمت بزرگی به ما کرده است. او گناهان ما را بر خود گرفت و به‌جای ما مصلوب گردید و مُرد تا ما آدميان گناهکار، عادل محسوب شویم.‏

نبوت‌های عهد عتیق به ما می‌آموزند که مسیح برای انجام سه خدمت، یعنی به‌عنوان نبی، کاهن و پادشاه مسح شده بود، و محل خدمتش جلیل و خدمات او موعظه، معجزه و شفا بود.‏

در عهد عتیق، نبوت‌هایی دربارۀ تولد مسیح از باکره، مکان تولد، زندگی و خدمت او وجود دارد که به‌وسيلۀ تطبیق آنها با وقايع زندگی عیسی، به‌این‌نتیجه می‌رسيم که عیسی همان مسیح موعود است.‏

ما با مطالعه و بررسی نبوت‌های عهد عتیق درارتباط با شجره‌نامۀ مسیح و تطبیق آن با زندگی عیسی، متوجه می‌شویم که عیسی همان مسیح موعود و پسر خدای زنده است.‏

عهد عتيق، از‌پيش دربارۀ چيزهای نيکوی آينده خبر می‌داد. با مطالعۀ صحیح و عمیق عهد عتیق در کتاب مقدس، متوجه می‌شويم که همان مسیحِ عهد عتیق، در عهد جديد جسم گرديد و ميان ما ساکن شد.‏

ما با فهم، دانش، حکمت و درایت خود، نمی‌توانیم به این واقعيت برسیم که عیسی پسر خدای زنده است. اما وقتی با دعا کتب عهد عتیق را تفتیش کنیم، خدا شخصیت و جایگاه مسیح را بر ما مکشوف می‌نمايد.‏

خداوند عیسی مسیح، ازلی و ابدی است. ما با تفتیش و مطالعۀ کتب عهد عتیق و بررسی نبوت‌ها، ظهورها، سمبول‌ها، نمونه‌ها و اعياد و مراسم می‌توانیم مسیح خداوند را در عهد عتیق مشاهده کنیم.‏

خداوند در بصیرت الهی خود، معمولاً جزئیات عملکردش را بر ما آشکار نمی‌سازد و ازاین‌طریق، ایمان ما را محکم‌تر نموده و شخصیت‌مان را تبدیل می‌کند تا درک کنیم که او برای هر نیاز ما کافی می‌باشد.‏

تنها عیسی مسیح، قادر است که هر طوفانی را در زندگی ما آرام سازد. فقط کافی‌ست که مسیح را اولویت زندگی خود قرار دهید و از او برای حل مشکلات و رفع طوفان‌های زندگی کمک بطلبيد.‏

افکاری که با اجازۀ خدا درحین دعا به‌سراغ ما می‌آيند ما را متوجه اين واقعيت می‌سازند که به کمک روح‌القدس نياز داريم تا از این افکار آزاد شويم و افکاری خداپسندانه داشته باشیم.‏

آيا کريسمس فقط يادآور تولد طفلی با نام عيسی است که در آغوش مريم در آخوری خوابيده بود؟ آيا معنای کريسمس را می‌توان به وسيلۀ درختهای تزيين شده و چراغهای رنگارنگ و دادن و گرفتن هدايا درک نمود؟ مطمئناً نه. پس معنی و مفهوم واقعی کريسمس چيست؟

در ارتباط با ميلاد مسيح، در انجيل مقدس می‌خوانيم که فرشتۀ خداوند در خواب به يوسف، که مريم باکره، نامزدش بود ظاهر شد و اعلام نمود: "آنچه در بطن وی قرار گرفته، از روح‌القدس است". پيشگويی اشعياء نبی، حدود هفتصد سال قبل از ميلاد مسيح بايستی واقع می‌شد و عيسی منجی بشر، از باکره به‌دنيا می‌آمد و عمانوئيل، به‌معنی خدا با ما، ناميده می‌شد.‏

ميلاد مسيح آنقدر رويداد مهمی می‌باشد که تاريخ را به قبل و بعد از ميلاد تقسيم نموده است. در اين رويداد مهم، مريم که دختری باکره و نامزد يوسف بود، از جبرائيل فرشته اين خبر حيرت‌انگيز را دريافت کرد که او به‌وسيلۀ روح‌القدس آبستن شده، پسری خواهد زاييد که نجات‌دهندۀ بشر می‌باشد و پسر خدای متعال خوانده خواهد شد.‏

خدا هديه‌ای مهم به ما انسانها بخشيد که واقعاً به آن نياز داشتيم. بر اساس لوقا ۲: ۱۱عيسی مسيح خداوند، آمد که ما را از گناه نجات دهد و نجات‌دهندۀ ما باشد. به علاوه، او آمد که نزد خدا برای ما شفاعت کند و شفيع ما باشد. و سرانجام او آمد که ما را متعلق به خود نمايد و خداوند ما باشد.‏

عيسی به دنيا آمد که در عمل محبت خدا را نسبت به ما انسانهای گناهکار آشکار نمايد. اما اين واقعيت، تنها دليل برای جسم گرديدن و تولد عيسی نمی‌باشد. کلام خدا برای به دنيا آمدن عيسی، دلائل ديگری نيز به ما ارائه می‌دهد.‏

در انجيل يوحنا ۱: ۱۴ ميلاد مسيح و کريسمس به اين صورت بيان شده که کلمۀ ازلی خدا، با جسم انسانی در ميان ما انسانها ساکن شد يا خيمه زد. آن کلمۀ خدا که خالق عالم هستی بود و همه چيز به وسيلۀ او آفريده شد، جسم گرديد تا ما انسان‌ها را از گناه و عواقب بد گناه نجات دهد.‏

خدا در گذشته به وسيلۀ انبياء خود سخن گفت تا انسان برای ظهور نجات‌دهنده آماده باشد. اما عيسی مسيح، نجات‌دهندۀ  انسان، به جهان آمد که خدا را به‌طور کامل آشکار نمايد و با مرگ و رستاخيز خود، نجات از گناه و حيات جاودانی با خدا را برای انسان فراهم نمايد.‏

عيسی مسیح به‌دنيا نيامد که مذهب و شریعتی جدید بیاورد، بلکه او آمد تا نجات‌دهندۀ ما انسانها باشد. عيسی متولد شد تا با مرگ خود بر صلیب و رستاخيز خود از مردگان، ما را از گناه و مرگ روحانی نجات بخشد. خوب است که هدیۀ عالی نجات را بپذیرید.‏

ما با ایمان به مسیح خداوند به شخص جدیدی تبدیل می‌شویم، پس باید تمام افکار منفی و مخربی را که نسبت‌به خود داریم دور ريخته و بدانیم که در چشم خدا، بی‌نهایت عزیز و باارزش هستیم.‏

وقتی مسیح با‌وجود تمام سختی‌ها و فشار‌ها، مأموریت خود را به‌صورت کامل به‌انجام رسانيد، الگویی به ایمانداران خود داد تا ما نیز در‌برابر سختی‌ها و حملات، با قدرت و فیض خدا پیروز گردیم.‏

هرقدر‌که عیسی به واقعۀ صلیب نزدیک‌تر می‌شد، سختی و فشار بیشتری به‌سویش هجوم می‌آورد. شیطان می‌خواست مانع کار مسیح شود، اما خداوند پیروز گشت و رستگاری را برای ما به‌ارمغان آورد.‏

با‌وجود سختی‌ها و حملات بسیار برای جلوگیری از مصلوب شدن مسیح، خدا نقشۀ خود را به‌طور کامل انجام داد. ما نیز می‌توانیم در زمان سختی و فشارها، با فیض و قدرت خدا پیروز گرديم.‏

بعد از سقوط آدم و حوا در گناه، رنج و زحمت با زندگی انسان آمیخته شد. اما خدا ما را در این وضعیت رها نکرد بلکه کتاب مقدس، از پیروزی خدا بر سختی‌ها و شرارت‌های این دنیا سخن می‌گوید.‏

انتظار برای دریافت قوت روحانی و احیا شدن، یکی دیگر از خصوصيات دعای پیروزمند می‌باشد و ما این واقعيت را از دعای خداوندمان عیسی مسیح در باغ جتسیمانی می‌آموزیم.‏

برای تجربه نمودن دعای پیروزمند، لازم است که روحیه‌ای مطیع داشته باشيم. ما باید ارادۀ خدا را بر‌طبق کتاب مقدس تشخیص دهیم و در دعاهای خود، بر‌اساس ارادۀ خدا درخواست نماییم.‏

یکی از خصوصیات دعای پیروزمند که از دعای مسیح در باغ جتسیمانی می‌آموزیم، این‌است‌که در زمان دعا برای تسليم نشدن به وسوسه و کسب پيروزی، آن‌قدر جدی باشیم که زشتی و درد گناه را احساس کنیم.‏

برای داشتن دعای پیروزمند، انتظار حملات شیطان را داشته باشیم و وقتی برای رهایی از وسوسه‌ دعا می‌کنیم، موضوع بايد برای ما جدی باشد و زشتی گناه را احساس کنیم و تسليم وسوسه نشويم.‏

با بررسی دعای مسیح در باغ جتسیمانی، به چهار خصوصيت اساسی برای داشتن دعای پیروزمند پی‌خواهیم برد. یکی از این خصوصیات این‌است‌که، انتظار حملات شیطان را داشته باشیم.‏

توقعات و انتظارات نابجا، باعث نومیدی و يأس خواهد شد. ولی بدانيد که توقع و انتظار داشتن در مورد وعده‌های خدا، هرگز باعث سرافکندگی و ناامیدی شما نخواهد شد.‏

شمعون، توقع و انتظار خود را مستقیماً بر وعده‌های خدا قرار داده بود. او به خدا اعتماد داشت و اجازه داده بود که تمامی انتظارات، امیدها و رویاهایش مبتنی بر کلام خدا باشد و خدا هم او را نا‌امید نکرد.‏

خدا، قدم ایمان را محترم می‌شمارد. زمانی که به تعهد و قول خود عمل می‌کنیم و آماده‌ایم همه‌چیز را به خدا تقدیم کنیم، آن‌وقت خدا ما را برکت می‌دهد و این وعدۀ خداست.‏

تقدیس و جدا شدن برای خدا، باعث رهایی کامل ما از موقعیت‌های غم‌انگیز زمانه نمی‌شود. آنچه خدا در روز به تو نشان داده است، اجازه نده که تاریکی شب آن ‌را از تو بدزدد.‏

خیلی مواقع توبۀ افراد و قول و تعهد آنها به خدا واقعی نمی‌باشد و زمانی که بحران و مشکل رد می‌شود، همه‌چيز را فراموش می‌کنند. وقتی قولی به خدا می‌دهيم، وفادار باشيم و آن را ادا کنيم.‏

امروز شما می‌توانید دردها و مشکلات خود را با دعايی نزد خدا ببريد و اشک‌هایتان را به‌حضور او بریزید. ایمان داشته باشید که خداوند قادر است اشک‌ شما را به خنده مبدل کند و شما را ياری نمايد.‏

روابط ما در خانه، انعکاسی از رابطۀ ما با عیسی مسیح است. بعضی از مردم فقط زمانی که همه‌چیز بر وفق مرادشان است، خدا را پرستش می‌کنند و اين اشخاص در بحرانی روحانی به‌سر می‌برند.‏

العازار، کارهای خارق‌العادۀ خدا را به‌یاد داشت. زمانی که او با چالشی روبرو شد، به خدا و تدارک الهی او تکیه کرد و زمانی که خدا فراهم نمود، دست خدا را دید و به او اعتماد کرد.‏

يک ايماندار مسيحی، باید برای هرچيز در نام مسيحِ خداوند دعا کند. دعا کند که ارادۀ پدر آسمانی‌اش در موارد مختلف و مشخص انجام شود. دعا کند که آنچه باعث جلال و خوشنودی خداست به‌انجام رسد.‏

اگر شما فرزند خدا هستيد، يعنی ايمان و اعتمادتان بر مسيحِ از مردگان قيام نموده و زنده است، مطمئن باشید که خدا برای زندگی آینده و همسر آیندۀ شما، برای عروس‌تان و يا دامادتان اندیشه می‌کند.‏

رستگاری و نجات آسمانی، برای آدميان و از ‌طریق انسان غیرممکن ‌است، اما برای خدای راستين، خدای کتاب‌ مقدس ممکن است. نجات و رستگاری بشر، تنها به‌وسيلۀ ايمان به مسيحِ خداوند امکان‌پذير می‌باشد.‏

هر که پدر يا مادر خود را بیش از من دوست بدارد، شايستۀ من نباشد؛ و هر که پسر يا دختر خود را بيش از من دوست بدارد، شايستۀ من نباشد. هر که صلیب خود را برنگيرد و از پی من نیاید، شايستۀ من نباشد.‏

به‌جای ناديده گرفتن کلام خدا و سازش نمودن با گناه و دنیا، فقط باید به خداوند عیسی مسیح اعتماد کنيد و او را اطاعت نماييد. او همه چيز را در مورد ما می‌داند، پس با خودمان و خداوند صادق باشیم.‏

شما باید صادقانه به عمق وضعیت گناه‌آلود قلب و زندگی‌تان پی ‌ببرید و جدی بودن غضب خدا را درک کنید. از گناه توبه کنيد و به مسيح ايمان آوريد تا آمرزيده شويد و مطیع مسیح و کلام او و کلیسایش باشید.‏

برای تشخیص ارادۀ پدر آسمانی، اول نسبت به خواسته‌های خود بمیریم. دوم، در کتاب مقدس و تحت تعلیم درست کلام خدا در کلیسای خدا باشیم. و سوم در مورد دروغ‌ها و وسوسه‌های شریر هوشيار باشيم.‏

هدایت خدا، یا به‌طور شخصی است و یا از طريق بدن روحانی مسیح يعنی کليسای زندۀ او، و شالودۀ هردو نيز، کلام مکتوب خدا، کتاب ‌مقدس و دعا می‌باشد.‏

ما باید مشتاق باشيم و بخواهیم که ارادۀ خدا را برای زندگی‌خود بدانیم و آن را انجام دهیم. ما بايستی روحیۀ یک خادم فروتن را داشته باشیم و خداوند فروتنان را هدایت می‌کند.‏

روند تشخیص ارادۀ خدا در زندگی ما این است که به‌طور پیوسته درک کنيم چگونه می‌توانیم به مؤثرترین طریق به آن هدف نهایی خدا، که جلال یافتن عيسی مسیح است، برسیم.‏

با مراجعه به کلام خدا و رعایت اصول تفسیر صحیح کتاب ‌مقدس، ارادۀ خدا را می‌توان تشخیص داد و حقايق الهی را درک نمود. نويسندگان کتاب مقدس، کلام خدا را تحت الهام روح خدا نوشتند.‏

شما احتیاج به معلم بی‌همتای الهی، یعنی روح‌القدس داريد که در درون‌تان ساکن شود و حقايق کتاب‌ مقدس را برای‌شما باز کند و به شما درک و حکمت ببخشد تا بتوانید ارادۀ خدا را تشخیص دهید.‏

در ایمان به مسیح، خدا پدر آسمانی شما می‌شود، پس در هر شرايطی به او اعتماد داشته باشيد. مسيح، هرگز شما را تنها نمی‌گذارد، به وعده‌های او اعتماد کنيد و روح‌خدا پيوسته شما را هدايت می‌نمايد.‏

اسحاق به‌وسيلۀ ابراهيم قربانی نشد، بلکه آن قوچ به‌جای پسر ابراهيم قربانی شد. پس قهرمان اصلی ماجرا، آن قوچ بود يعنی قربانی‌ای که خدا مهيا کرده بود. پس ابراهیم نام آن مکان را یهوه‌ یايره، نامید.‏

ابراهیم آموخته بود که نمی‌توان خدا را محدود ساخت. ابراهيم آماده بود که پسرش اسحاق را قربانی کند، اما او خاطر‌جمع بود که خدا قادر است اسحاق را حتی پس از مرگ زنده گرداند.‏

اسلحۀ حقيقی و پُرقدرت و پيروزمند ما برای مبارزه با شیطان، خون برّۀ خدا، مسيح است و شهادتی که درمورد ايمان به مسيح به زبان می‌آوریم و اينکه حاضريم هرچه داريم را به مسیح تقديم کنيم.‏

اگر در مورد برادر يا خواهر مسيحی خود، دچار غيظ، خشم، نفرت و تلخی هستيد، دعا کنيد و آن را به حضور خدا ببريد. از خداوند بخواهيد که شما را کمک کند تا بتوانيد خطاکارانِ خود را ببخشيد.‏

خدای مقدس و عادل، مردمی را که در خواب غفلت و غرق در گناه هستند، داوری خواهد نمود. در آن زمان، پسر خدا، عيسی مسيح، با شکوه و جلال برای داوری بی‌ايمانان به جهان بازگشت خواهد نمود.‏

خدا، از تمام گناهان و مشکلات ما باخبر است، اما درعین‌حال او امين است و به کلام و وعده‌های خود بر اساس کتاب مقدس عمل می‌کند. خدای نيکوی ما، عهد نگهدار است و این به ما قوت قلب می بخشد.‏

زمانی که قایق کوچک زندگی‌ شما در وسط اقیانوس در حال غرق شدن است، فراموش نکنيد که عيسی مسيح خداوند، از کشتی بزرگ نجات، شما را نزد خود فرا می‌خواند.‏

خدا طبق کلامش، می‌خواهد که ما هميشه فروتن باشیم. وقتی فروتن و مطيع کلام خدا هستيم، پيروزی خداوند از آن ما می‌شود. خدا، سرِ آدم‌های مغرور را پايين می‌کشد اما اشخاص فروتن را سرافراز می‌کند.‏

نگران مسائل زندگی‌تان نباشید، همۀ امور، طبق نقشۀ خدا و در زمان‌ مناسب به‌وقوع خواهد پیوست. به خدا اعتماد کامل داشته باشيد و شک نکنيد، او امين است و مطابق با اراده‌اش عمل می‌نمايد.‏

خدا به ابراهیم فرمود، مترس، من سپر تو هستم، و اجر بسيار عظيم تو. هرچند که او در جنگ با پادشاهان پيروز شد، اما بايد برای آينده و احتياجاتش به فراهم‌کنندۀ خود اعتماد می‌نمود و به او چشم می‌دوخت.‏

در زمان مناقشه و کشمکش با ديگران، به خدا اعتماد کنيد و سخاوتمند باشید، زیرا خدا وعده‌هايش را در زندگی شما به‌انجام خواهد رسانيد. اجازه دهید که پيوسته خدا شما را هدايت نمايد.‏

ابراهيم برخلاف لوط، دهنده و بخشنده بود. زندگی لوط پر از درد و رنج بود، اما ابراهیم از خدا برکت می‌يافت و دیگران را برکت می‌داد. لوط همه‌چیزش را از‌دست داد، ولی ابراهیم از هر لحاظ کامياب بود.‏

وقتی مطيع خدا نباشيم، طراوت و شادابی روحانی ما از ميان ‌می‌رود. پیام خدا این است که، من قابل اعتماد هستم، هرچه در زندگیت واقع شود، از من دور نشو بلکه به من نزديک شو.‏

چون خدای محبت، فرزندانش را دوست دارد، آنان را تأديب و تنبيه می‌کند. اگر مطيع خدا باشيم و طبق خواست و کلام او زندگی کنيم، ما را برکت می‌دهد. اما اگر مطيع خدا نباشيم، تأديب و تنبيه می‌شويم.‏

خدایی که به ابراهیم فیض بخشيد تا از راه ايمان نجات يابد و او را بشناسد، می‌تواند فيض خود را نصيب شما هم بسازد که به‌وسيلۀ توبه از گناه و ايمان به مسيح خداوند، نجات يابيد و زندگی‌تان دگرگون شود.‏

خدا، هدیه‌ای به ما بخشيد که واقعاً به آن نیاز داشتیم. عيسی مسيح خداوند، آمد که ما را از گناه نجات دهد و نجات‌دهندۀ ما باشد. به‌علاوه، او آمد که شفيع و مالک و خداوند ما باشد.‏

شخص کنترل‌کننده، برای رسیدن به خواسته‌های خود از هر روشی استفاده می‌کند. بهترین کار، فاصله گرفتن از شخص کنترل‌کننده و ماندن در این فاصله است تا زمانی که همه‌چیز بهبود یابد.‏

غُر زدن، يعنی آزار دادن شخص با حرف‌های تکراری که فایده و نتیجۀ مطلوبی ندارند. غُر زدن باعث ایجاد خشم و احساسات منفی و همچنین تقویت رفتار بد در شخص می‌شود.‏

هر گاه در یک سیستم مخرب و یا در یک رابطۀ ناسالم هستید، بهترین کار ترک کردن و بیرون آمدن از آن سیستم یا رابطه است وهرگز نباید دوباره به آن بازگشت کنید زیرا شرایط، بدتر از قبل خواهد شد.‏

یک جماعت سالم مسيحی، آموزش می‌دهد که، زندگی يک مسيحی راستين، روحانی و در دستان خدا است. خدا دارای شخصیت است و چیزهای مردۀ زندگی را زنده نموده و فیض او با ما می‌باشد.‏

وقتی می‌خواهیم از کسی انتقادی سازنده کنیم، باید فروتن شویم و مراقب باشیم که احساس محکومیت در فرد ایجاد نکنیم. شخص بالغ، انتقاد منفی و مثبت را می‌شنود و آن را تجزیه و تحلیل می‌کند.‏

عصبانیت، نوعی انرژی‌ست که خدا در ما قرار داده تا ما را در برابر بی‌عدالتی برانگیزاند. عصبانیت درست و بجا، می‌تواند در حفظ رابطه و آزادی فردی و حریم خصوصی ما نقش مهمی داشته باشد.‏

خانواده، نقش سازنده‌ای در شکل‌گیری شخصیت فرد دارد. مواردی مانند ارتباط با دیگران، حمایت و حفاظت، فردیت، ارزش‌های واقعی، جذب و دفع و چیزهای دیگر باید در خانواده آموزش داده شوند.‏

شهوت، هرگز نمی‌تواند ما را ارضاء و سیراب کند، بلکه عطش ما را بیشتر می‌کند و ما را به فلاکت می‌کشاند. نیاز به عشق و محبت و همچنين قدرت، برخی از دلایل گرفتار شدن در شهوات مختلف است.‏

یکی از گناهان ويرانگر، طمع است که به صورت ارثی از آدم و حوا در ما وجود دارد. دلایل وجود طمع در شخص، می‌تواند خلأ درونی و همچنين احساس کمبود محبت و امنیت باشد.‏

باید به گناه توجه داشت، زیرا گناه مانع داشتن زندگی خوب و سالم می‌شود. غضب، یکی از این گناهان است که نوعی خشم و عصبانیت مخرب می‌باشد و باعث آسیب به زندگی ما و اطرافیان‌مان می‌شود.‏

غرور، یعنی وقتی کسی فکر می‌کند که کاملاً دانا و قادر است و خود را از دیگران بزرگتر و برتر می‌داند. اما فقط خدا دانا و قادر مطلق است و همۀ ما اول به خدا و بعد به دیگران وابسته هستیم.‏

یکی از گناهانی که باعث نابودی ما می‌شود، حرص و ولع است و ریشۀ آن لذت‌جویی می‌باشد. حرص و ولع، یک ناتوانی‌ست که ما را وادار می‌کند نتوانیم به لذت‌های زودگذر، نه، بگوییم.‏

تنبلی و سستی، یکی دیگر از گناهانی‌ست که مانع رشد و موفقیت ما در زندگی می‌شود. تنبلی در رابطۀ خانوادگی نیز تأثيری مخرب دارد، زیرا فرد تنبل همۀ مسئولیت‌ها را بر دوش دیگران می‌گذارد.‏

یکی از گناهانی که زندگی را تباه می‌کند، حسادت است. اما اگر اشتياقی را که خدا در ما گذاشته کشف کنیم و با انگيزۀ صحيح آن را پرورش دهیم، نتيجۀ خوب به‌همراه داشته و باعث سعادتمندی ما خواهد شد.‏

وقتی در خانواده، اختلاف و درگیری به‌وجود می‌آید، بعد از تشخیص دقیق موضوع، باید سهم و مسئوليت هر شخص در درگیری مشخص شده و هر کس سهم خود را بپذیرد و در جهت اصلاح وضعيت اقدام کند.‏

اولین اقدام برای احیای آرامش در رابطه‌ای که در آن درگیری به‌وجود آمده، تشخيص علل درگيری می‌باشد. با پذيرفتن حقيقت و انکار نکردن ضعف‌های خود و اعتراف صادقانه، آرامش حاصل می‌شود.‏

با بخشیدن اشخاصی که به ما آسیب زده‌اند، آزادی و رهایی به‌وجود می‌آيد. ما باید ببخشیم و همه چیز را به دستان عيسی مسیح بسپاریم تا خدا ما را تسلی بخشد و ما نیز بتوانيم دیگران را تسلی دهیم.‏

آسیب‌های روحی و زخم‌های دوران کودکی، مانعی برای داشتن زندگی سالم در بزرگسالی می‌شوند. با شناسایی زخم‌ها و بخشیدن ديگران و اعتماد به خداوند، می‌توانیم از دردها و زخم‌های خود آزاد شویم.‏

افراد کمال‌پرست، رفتارهای کنترل‌کننده دارند و تاب و تحمل ضعف در خود و دیگران را ندارند. آنها روحیۀ انتقاد‌آميز دارند و انعطاف‌پذیر نیستند و دوستان زيادی هم ندارند.‏

کمال‌پرستی، ناشی از ترس و شرم و احساس گناه است. کمال‌گرایی، با تمام نیرو به سمت هدف حرکت کردن می‌باشد. ما باید در زندگی خود، کمال‌گرایی را جایگزین کمال‌پرستی کنیم، تا مسيح در ما کار کند.‏

برای تأديب و انضباط کودک، باید به‌جای خشم، غم و اندوه خود را نشان دهیم و همچنین قوانينی ساده ولی عميق، برای آنها تعیین کنیم. برای خود، طلب احترام نکنیم، بلکه با نمونه بودن، احترام آنان را کسب کنیم.‏

تأديب و انضباط بر طبق کتاب مقدس، باعث ساخته شدن شخصیت کودکان می‌شود، اما مجازات کردن هیچ نتیجۀ مثبتی ندارد. خشم و مجازات، باعث کُند‌ذهنی و فشار روحی و عصبی در کودک می‌شود.‏

صبر و بردباری، ثمرۀ روح‌القدس است و باعث آرامش در خانواده می‌شود. صبر معمولاً با درد همراه است، اما باعث بنا خواهد شد. با صبر، می‌توانیم منتظر عملکرد به‌موقع خدا، در زندگی‌مان باشیم.‏

بی‌حوصله بودن والدین، یکی دیگر از جنبه‌های ایجاد خشم در خانواده است. رشد، نیاز به پرورش دارد و ما باید با صبر و محبت و مراقبتِ درست از کودکان، اجازه دهیم که آنها در سلامتی رشد و نموّ کنند.‏

ما نباید فداکاری و ازخودگذشتگی را از دیدگاه خودمان ببینیم، بلکه باید از دیدگاه دیگران به آن نگاه کنیم. فداکاری خودخواهانه هرگز نمی‌تواند جایگزین محبت خالصانه باشد.‏

خودخواهی و خودمحوری، باعث تولید خشم در خانواده می‌شود. ما باید خانواده را محفلی مقدس بدانیم و برای پيش‌برد ارادۀ عالی، مقدس و نيکوی خدا در خانوادۀ خود، با فداکاری‌ و ازخودگذشتگی عمل کنيم.‏

هیچ‌چیز به اندازۀ تشویق، شخص را برای عوض شدن و بهتر عمل نمودن آماده نمی‌کند. ما باید در خانواده هر‌روز يکديگر را تشویق کنیم و با انجام این کار، نشانه‌ای از رحمت و فیض خدا باشیم.‏

انتقاد کردن، یکی از عوامل جدایی بين زوج‌ها است .اما اگر به‌درستی صورت بگیرد باعث بهبود روابط می‌شود. اشخاص ایراد‌گیر همیشه عصبانی هستند و هیچ‌چیز آن‌ها را خوشحال و راضی نمی‌کند.‏

ما باید بین پذیرش افراد و تأیید کارهای‌ آنها تفاوت قائل شویم. وقتی فردی در خانواده اشتباه می‌کند باید همچنان به او محبت کنیم، زیرا اگر محبت خود را از او دریغ نماييم هیچ‌گاه اصلاح نخواهد شد.‏